พัทยาเดลีนิวส์

Hilton
07 สิงหาคม 2552 :: 14:08:49 pm 1775

สายน้ำ ภูหนาว เงาอดีต

ส่วนลึกบนพื้นที่เล็ก ๆ ในจิตใจที่มีความพยายามจะเอาชนะอยู่เสมอไม่ใช่จะเอาชนะคะคานใคร หากแต่ต้องการ เอาชนะ คำปรามาสที่ว่าสารคดีเป็น “อะไร” ที่น่าเบื่อหน่ายกระทั่งหวนกลับสู่ “รวมสายน้ำ” ภาคสุดท้าย คล้ายๆ ว่าเป็นบทสรุปของสายน้ำ แต่ความจริงสายน้ำไม่มีบทสรุป มีแต่บทเรียนให้ผู้คนเก็บเกี่ยว เอาจากสายน้ำหลากหลาย แม้ว่ากลวิธีนั้น จะถูกนำมาคลี่คลายไปสู่เชิงเปรียบเทียบระหว่างฉาก ตัวละคร และมิติของเวลา

ถึงเวลาบ่ายสามกว่า เสียงระฆังดังกังวาน เด็กๆ ทั้งเด็กเล็ก เด็กโตกรูกันไปรับแจกขนมที่โรงครัว แล้วเดินยิ้มออกมาพร้อมกับข้าวหลามกำมือหนึ่ง เวเฟอร์สองชิ้นอีกมือหนึ่งและนมกล่องหนีบมาใต้รักแร้ แต่มีอย่างน้อยสองคนที่เราเห็น ยืนพิงเสามองเพื่อนกินขนมตาปริบๆ

“รองเท้า ผมหาย” ไท้กับแจ้ให้การแทนคำว่า “ผมทำรองเท้าหาย” กฎของสภาโรงเรียนหมู่บ้านเด็กที่จะมีการประชุมทุกวันศุกร์จึงมีมติให้อดขนม ชั่วระยะหนึ่ง สภาแห่งนี้ ทุกคนมีสิทธิ์มีเสียงตามระบอบประชาธิปไตย การพูดคำหยาบ การลักขโมย การไม่ดูแลรักษาข้าวของเครื่องใช้ การที่นักเรียนชายไปเที่ยวเล่นบ้านพักนักเรียนหญิงหลังตะวันตกดิน ฯลฯ ล้วนถูกพิจารณาโดยสภานักเรียนเพื่อกำหนดบทลงโทษ ให้อดขนม อดไปเที่ยวที่อื่น ฯลฯ

ไม่เว้นแม้แต่คุณครูเอง ก็เคยมีกรณีเด็กนักเรียนฟ้องสภาว่าคุณครูคนหนึ่งตัดดอกไม้ไปเสียบแจกัน ละเมิดกฎห้ามเด็ดดอกไม้ คุณครูเลยถูกลงโทษให้อดขนม (ให้ไปดมแต่ดอกไม้) เสียหลายวัน

ที่ หน้าโรงครัว จึงมีแผ่นกระดานเขียนรายชื่อผู้ถูกทำโทษและจำนวนวัน ที่ต้องอดขนมประกาศไว้ เราไปสังเกตเห็นว่า มีบางคนถูกอดขนมเป็นเดือน รวมทั้งเด็กชายแจ้ แสดงว่าหนูน้อยจอมซ่าคงไม่ใช่แค่ทำรองเท้าหายเท่านั้น

เรื่อง เล่าที่ควรค่าแก่การทรงจำ…อดีตคือเพื่อนและบทเรียน กับความทรงจำที่ดีงามหากสิ่งใดไม่ดี อดีตก็เป็นครู ไม่ให้เกิดซ้ำขึ้นมาอีก ทว่าขณะที่เราเอาลูกหยีให้กินปลอบใจ ก็เหมือนมีสายฝนโปรยปรายลงมาให้ ไท้กับแจ้ ชุ่มเย็น เมื่อบุญชูหนูน้อยชาวกะเหรี่ยงวัยแค่สองขวบ หอบทั้งนม และขนมพะรุงพะรัง ออกมาจากครัว เดินต้วมเตี้ยมตรงแน่วมาที่แจ้กับไท้ แล้วยื่นเวเฟอร์ให้ผู้ถูกลงโทษคนละอัน

“อึ้” ไม่พูดไม่จาอะไร นอกจากเสียงแห่งน้ำใจที่หยิบยื่นให้

“โอ้ โห… เก่งจังเลยบุญชู” อาคันตุกะออกปากชมกันเสียงขรม หนูน้อยผมหยักศกหน้าตาคมสัน แบ่งปันขนมให้เพื่อนแล้วก็กัดกินข้าวหลามในกำมืออย่างเอร็ดอร่อย เหมือนไม่รู้ไม่ชี้กับคำชมท่าทางไม่ใช่ “เก๊ก”แต่ดูเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาเหลือเกินที่เขาจะมีน้ำใจให้เพื่อน

“บุญ ชู ทำไมถึงแบ่งขนมให้เพื่อนล่ะลูก” คำถามชี้นำจากอาคันตุกะ น้ำเสียงไม่คาดคั้น แต่คาดหวังคำตอบแบบ “วรรคทอง” (ชนิดต้องจดใส่กระดาษเอาไปแปะข้างฝา) จากพ่อบุญชูสระอุยาว….เต็มเหนี่ยว เด็กน้อยเคี้ยวข้าวหลามเพลินจนคนถามใจร้อนต้องถามซ้ำ

“หือ…บอกพี่สิลูก ทำไมแบ่งขนมให้แจ้ไท้ละครับ” ผู้ใหญ่คาดคั้นน่ารำคาญ พ่อสระอูยาวเลยหลุดปากมาสาแก่ใจ

“ชูไม่ช่อกิงเวเป้อร์” …ตะแล้น….ตะแล้น….ตะแล้น…!!!!

นี่ คือหนึ่งในเนื้อหาจากหนังสือสายน้ำ ภูหนาว เงาอดีต เขียนเรื่องและถ่ายภาพโดย อาจารย์ธีรภาพ โลหิตกุล นักเขียนและช่างภาพสารคดีที่ฉันเฝ้าชื่นชอบและชื่นชมมาตลอด หวังว่าสักวันจะได้พบ หรือได้ร่วมงานด้วยสักครั้ง และฉันก็ได้มีโอกาสนั้นหนึ่งครั้งจริง ๆ

“สายน้ำ ภูหนาว เงาอดีต” บทความของอาจารย์ธีรภาพ โลหิตกุล เป็นบทความเชิงสารคดีที่มีตัวละครเดินเรื่องอย่างมีชีวิต หากตัวละครนั้น มาจากชีวิตจริง ไม่ได้มีการปั้นแต่ง ดั่งนวนิยาย งานเขียนชุดสายน้ำและความทรงจำ ได้้ตีพิมพ์ในหนังสือแพรวอย่างต่อเนื่องนานกว่าสามปี ตั้งแต่ช่วง ปี ๒๕๓๖ –ปี ๒๕๓๘ อันเป็นช่วงเวลาที่ฉันยังเป็นครูอยู่ที่โรงเรียนหมู่บ้านเด็ก กาญจนบุรี ที่ๆซึ่งอาจารย์ธีรภาพไปทำสารคดี พอดี

เมื่อ หนังสือมีการรวมเล่ม เป็นพ็อกเก็ตบุคฉันจึงไม่รีรอที่จะซื้อทันที ด้วยความชื่นชอบผู้เขียนเป็นการส่วนตัวประการหนึ่ง และด้วยเป็นเนื้อหาในสถานที่ที่ตัวเองเคยอยู่ อีกทั้งได้อยู่ในเหตุการณ์ที่เขียนไว้ ฉันจึงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของโรงเรียนหมู่บ้านเด็ก อีกครั้ง ผู้เขียนถ่ายทอดเนื้อหาได้เข้าถึงความจริงโดยมิได้ปั้นแต่งเลย นอกจากภาษาที่ชวนอ่านแล้ว ส่วนหนึ่งที่ฉันซื้อหนังสือชุดนี้ อย่างที่บอกไว้แล้ว ก็เพราะเรื่องเด็ก ๆ ที่ฉันสอนมาด้วยนั่นเอง

หนังสือสารคดีที่มีภาพประกอบฝีมืออาจารย์ธีรภาพ โลหิตกุล นักเขียนและช่างภาพสารคดีมือดีระดับต้นๆ ของเมืองไทย

ชื่อเรื่อง : สายน้ำ ภูหนาว เงาอดีต
ประเภทของทรัพยากร : สิ่งพิมพ์
ผู้แต่ง : ธีรภาพ โลหิตกุล
สำนักพิมพ์ : แพรว (กรุงเทพฯ – ประเทศไทย)
จำนวนหน้า : 232 หน้า : ภาพประกอบ
เลขมาตรฐาน ISBN /เลขอื่นๆ : 9748429083
หัวเรื่อง : กวีนิพนธ์ไทย

Reporter : โสรยา   Photo : Internet   Category : ไลฟ์สไตล์

แสดงความคิดเห็น


    
*

ข้อความหรือความเห็นที่เข้าสู่โปรแกรมนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเจ้าของระบบ และมีสิทธิ์อย่างถูกต้องที่จะไม่รับผิดชอบใดๆ กรุณาแสดงความคิดเห็นอย่างสุภาพ และใช้วิจารณญาณในการอ่านทุกข้อความ หากท่านเห็นข้อความใดผิดต่อกฎหมาย สามารถแจ้งได้ที่ webmaster@pattayadailynews.com