พัทยาเดลีนิวส์

22 พฤษภาคม 2551 :: 16:05:14 pm 13114

ห้องสมุดประชาชน เมืองพัทยา กับ เวลา 30 ปี

ห้อง สมุดประชาชน เมืองเมืองพัทยา ซ่อนตัวอยู่ใน ซอย ยศศักดิ์ หรือ ถนน พัทยา สาย 2 ซอย 6 ตั้งอยู่ข้าง ๆ สถาน ธนานุบาล
สนใจโฆษณา

   เรียกแบบภาษาชาวบ้าน ก็ คือ โรงรับจำนำรัฐบาลนั่นเอง วันนี้ ติดป้ายไว้ด้านหน้า ว่า ราคา ทอง รับ จำนำ บาทละ หนึ่งหมื่นบาท แวะเวียนมาที่นี่ ทำให้ หวนคิดถึงวัยเรียน อย่างมากมาย สมัยก่อน ผู้เขียน แวะเวียนมาเป็น ขาประจำ ห้องสมุดแห่งนี้เลยทีเดียว เดิมที ได้เรียน มัธยมต้น ที่โรงเรียน โพธิสัมพันธ์ พิทยาคาร วันหยุด ก็มาห้องสมุดแห่งนี้ ค้นคว้า รายงานบ้าง ทำการบ้านบ้าง เบื่อ ๆ ก็ หามุมอ่านหนังสืออ่านเล่น จำได้ ว่า สมัยก่อนนั้น มีการ์ตูน ยังไม่เยอะเท่าไร แต่ ต้องบอกเลยว่าภายในเดือน สองเดือน นั้น ผู้เขียน ต้องเปลี่ยนบัตร ยืมหนังสือ ใหม่ทุกครั้ง ใบหลัง ๆ ทางห้องสมุดแนะนำว่า แกะรูปจากใบเก่ามาก็ได้นะ จะได้ไม่เปลืองไปถ่ายใหม่

เมื่อวันก่อน ขับผ่านถนนเลียบชายหาดจอมเทียน เห็น รถบัส คันใหญ่ เขียนว่า ห้องสมุดเคลื่อนที่ จอดนิ่งอยู่แถว ๆ ซอย 5 ชั่วพริบตาจริง ๆ เพราะ ขับรถยนต์ตามกันมาเป็นขบวน จะหยุดดูก็ไม่ได้ ได้แต่ เก็บความสงสัย ว่า มีอะไร หนอกในรถคันนั้น มาจอดตากแดดแบบนี้ จะไปอ่านหนังสือ บนรถจะไหวหรือ มีหวัง ร้อน จน สุก กันพอดี หรือจะติดแอร์ ไว้ แล้ว สตาร์ทรถตลอดเวลา ก็ไม่น่าจะใช่ เพราะออกจะขัดกับ นโยบาย ประหยัดน้ำมันช่วยชาติอยู่ไม่ใช่น้อย

อดรน เก็บ ความสงสัย ไม่ไหว เลยต้อง ขับรถมาที่นี่อีกครั้ง จากวันนั้น ถึงวันนี้ 10 กว่าปี แล้ว ห้องสมุด ยังคงซุกตัวอย่างเงียบ ๆ ที่เดิม สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปมากมาย คือ ทัศนียภาพ โดยรอบ ตลอดซอย ที่อยู่คู่กันมา กับ โรงรับจำนำก็ไม่เปลี่ยนแปลง จุดที่เคยเป็น สถานอนามัย ไม่มีแล้ว รอบ ๆ เคยเป็น ตึกแถว พักอาศัย กลายเป็น ชุมชนใหม่ มีบางกลุ่ม ถึงกับ ขนานนามแบบไม่เป็นทางการ แต่รู้กันว่าเป็น “ถนนสายโลกีย์” ภาพที่ผู้เขียน จอดรถและมองโดยรอบนั้น ตอบโจทย์ นี้ได้อย่างชัดเจน สถานประกอบการ ประเภท บันเทิง บาร์เหล้า เปิดบริการ เรียงแถวกันแน่นขนัด จนอ่านป้ายไม่ไหว แม้จะเป็นเวลาเช้าอยู่สักหน่อย คือ 10 โมง ยังไม่ถึงเวลาเปิดบริการดี แต่ก็มี สาว ๆ บางคน ที่พักอาศัย อยู่ที่เดียวกับที่ทำงาน ลงมานั่งสนทนาปราศรัยให้กันบ้างแล้ว

ความเงียบสงบ แค่กำแพงกั้น ระหว่าง แสงสีเสียง ของสถานประกอบการบันเทิง กับพื้นที่สองคูหาของห้องสมุดประชาชน เจ้าหน้าที่ยังคงยิ้มแย้มแจ่มใส

เจ้า หน้าที่ทั้งหมด ของหน่วยงานมีเพียง 7 คนเท่านั้น บรรยากาศ คงเดิม เหมือนหยุดเวลาในวัยเด็ก มีเพียง พัฒนาการทางเทคโนโลยี บางจุดที่เติบโตตามกระแสสังคม อย่าง อินเตอร์เนต ในราคาที่ถูกเหลือเชื่อ กับ ค่าบริการ ชั่วโมงละ 10 บาท เท่านั้น เพิ่มพิเศษเล็กน้อย สำหรับ อัตรา ชาวต่างชาติ และที่สำคัญ เร็วกว่า บางร้านเสียด้วย แต่น่าเสียดาย ที่มีจำนวนจำกัด อาจจะต้องยื้อแย่งกันสักหน่อย และแนะนำว่าไม่เหมาะกับผู้ที่จะนั่งนาน ๆ

เดินไปเดินมา สำรวจรอบ ๆ ชั้น 1 ชั้น 2 ด้วยความระลึกถึง จนเจ้าหน้าที่ทนไม่ไหว และเริ่มสงสัยในพฤติกรรมผิดปกติ ของผู้เขียน เลยถามว่า “จะให้ ช่วยอะไร ไหมคะ”

สรุป กันตรง ๆ เลยที่ข้อสงสัยของเรา แนะนำตัวกันพอสังเขป ว่าผู้เขียน สนใจอยากจะเขียนถึง ห้องสมุดประชาชนแห่งนี้ เชื่อว่า ยังมีคนพัทยา อีกมากมาย ที่ไม่เคยแม้จะรู้ว่า พัทยา ก็มีห้องสมุดด้วยหรือนี่

ข้อมูล โดย
หัวหน้าสำนักงานห้องสมุด คุณพาณี เจริญสวัสดิ์ หรือ พี่แดง

พี่ แดง เล่าถึงเรื่องราวของห้องสมุดประชาชน แห่งนี้ ก่อตั้งมา ตั้งแต่ ปี 2521 นับถึง ปีปัจจุบัน ก็ 30 ปีพอดี เดิมที เปิดอยู่ถนนเลียบชายหาด และได้ย้ายมาอยู่ ซอย 6 เป็นแห่งที่ 2 และมีโครงการจะย้ายอีกครั้งเพื่อพัฒนาการที่ดีขึ้น มีหนังสือมากขึ้น สถานที่กว้างขวางขึ้น ในอนาคต ที่ใหม่ อยู่ บริเวณ ถนน เทพประสิทธิ์ ปัจจุบัน อยู่ในระหว่างการก่อสร้าง คาดว่า จะแล้วเสร็จ ปลายปีนี้

สาเหตุ หลายประการที่สมควรย้าย ทั้งสถานบันเทิง ที่รุกเร้าเข้ามาโดยรอบ นั้น ทำให้สภาพแวดล้อมไม่เหมาะสม ผู้เข้ามาใช้บริการบางกลุ่ม เป็น ครอบครัว พาลูกหลานมาใช้บริการ ก่อนจะฝ่าฟัน เข้าประตูมาได้ เด็ก ๆ ต้อง พบเห็นตั้งแต่ ปากซอยมา ล้วนเป็นสิ่งยั่วยุ ที่เด็ก ๆ วัยปฐมไม่ควรรับรู้เลย แม้แต่ชาวต่างชาติบางคน ที่มาใช้บริการ กำลังเดินมาอยู่ดีดี ก็มีเพื่อนสาว มาดึงตัวไปแวะดื่มก่อน บางคนก็ปฏิเสธอย่างสุภาพ บางคน ถึงมีอารมณ์โมโห เพราะไม่ใช่คนชอบเที่ยวชอบดื่ม บางรายหนักหน่อย สะบัดมือกันวุ่นวาย พี่แดง ยืนยันว่าบางกรณีถึงเห็นมากับตา

งบประมาณที่เข้ามาตรงจุดนี้ เมื่อก่อน น้อยมาก ครั้งละ สี่หมื่น หกหมื่น เท่านั้น เพื่อซื้อหนังสือใหม่ จนมาถึง ยุด ของ ผอ.สำนักการศึกษาเมืองพัทยาคนปัจจุบัน คือ คุณ ธวัชชัย รัตตัญญู ซึ่งเล็งเห็นความสำคัญของห้องสมุดฯ มากขึ้น สมัยอดีตนายก นิรันดร์ นั้น เคยได้ รับ งบประมาณ ซื้อหนังสือ สูงถึง ห้าแสนบาท นับว่า เป็นความโชคดี ของหน่วยงาน ที่มีผู้ใหญ่ เห็น ความสำคัญและให้ความสำคัญกับเรื่องของการเรียนรู้มากขึ้น

อีกทั้ง ท่าน ผอ. นั้น ยังได้ผลักดัน โครงการ ห้องสมุดเคลื่อนที่ขึ้นมา ในรูปแบบ ของรถบัส คันโต ที่ผู้เขียนเห็นนั่นเอง ไปจอดประจำตามจุดต่าง ๆ เพื่อให้ ประชาชนผู้สนใจได้ ยืมหนังสืออ่าน และเข้าชม วีดีทัศน์ สาระน่ารู้ได้ ถึงที่ชุมชนที่อยู่ของประชนชน

ฟังดูเหมือนเป็นเรื่องง่าย ๆ แต่ที่จริงไม่ใช่ง่ายเลย ในการทำงานห้องสมุด เริ่มตั้งแต่ การเลือกจัดซื้อหนังสือ ที่นี่เน้น ตามความต้องการของกลุ่มลูกค้า ปัจจุบัน ฐานลูกค้ากลุ่มใหญ่ ของห้องสมุดประชาชนนั้น เป็น พนักงานโรงแรม เมื่อก่อนเคยมีกลุ่มนักเรียนบ้างในวันเสาร์ แต่ปัจจุบัน ปรับเปลี่ยนเวลาการปิดเปิด เป็น จันทร์ – ศุกร์ เลยมีกลุ่มนักเรียน น้อยลง และกลุ่มพนักงานโรงแรม มากขึ้น

เมื่อได้หนังสือเข้ามาแล้ว จะต้องมีการ ประทับตรา ทำบันทึกหมายเลขหมวดหมู่หนังสือ เพื่อให้ง่ายต่อการจัดหา ปัจจุบัน ทางห้องสมุดใช้ แถบสี เป็นการแยกกลุ่มตัวเลขอีกทีเพื่อง่ายต่อการสืบค้น

เทคโนโลยีใหม่ ๆ ที่นำเข้าคือ การ ค้นหนังสือ ด้วย ระบบคอมพิวเตอร์ ซึ่งใช้ได้ผลดี และสะดวกรวดเร็ว และเรื่องระบบ ยืม – คืน ตอนนี้ ตรวจนับ วันยืม และคิดเงินค่าปรับ ด้วย คอมพิวเตอร์ เที่ยงตรงและแม่นยำ

   

ผู้ เขียน สอบถามเรื่อง ปัญหาการชำรุด สูญหาย พี่แดง เล่าอย่างอารมณ์ดี ว่า มีบ้างสารพัดแบบ ตอนที่เห็นหนังสือกลับมาไม่เป็นเหมือนสภาพเดิมนั้น มันปวดใจ สำหรับคนรักหนังสือ แต่มันก็ทำอะไรไม่ได้ มีหลายกรณี เท่าที่นึกออก เปียกน้ำ ทำให้หนังสือ พอง ออกมาหนาขึ้นเป็น 2 เท่าตัว หมาแทะสันแห่วงไปสองนิ้ว รถทับ มีสะเก็ดหินดินทรายอัดลงไปบนปกแข็งเป็นจุด ๆ พอขี้ริ้วขี้เหร่ รอยพับ รอยยับ รอยฉีก บางคนก็ จดโพยหวยใต้ดิน กลับมาเต็มไปหมด บางคนถึงลืมตัว มีการขีดเส้นใต้ ทำไฮท์ไลน์ บทความที่ตัวเองชอบเป็นระยะ ๆ หน้าเว้นหน้าที่เดียว

ที่ตลกอีก เรื่อง คือ ของแถม ที่กลับมาพร้อมหนังสือ พี่แดง บอกว่า วันหนึ่งจะสร้าง พิพิธภัณฑ์ สำหรับของแถมเหล่านี้ มีตั้งแต่ ไม้คนเหล้า ค็อคเทล อันเล็ก ๆ ไม้จิ้มฟัน กระดาษทิษชู่ นามบัตร กระดาษจดโน๊ต โพสอิท มีแม้กระทั่งแบงค์ 20 คั่นมากับหนังสือที่เอามาคืน

เหล่านี้ ยังตามมาด้วยงาน ซ่อมแซมหนังสือ ทำปก เข้าสันใหม่ เย็บเล่ม แบบ เย็บกี่ ผู้เขียน ขอแทรกเองตรงนี้ เรื่องการเย็บกี่ นั้นคือการ เจาะหนังสือ และร้อยเชือก เข้าปกใหม่ หุ้มอย่างดี หนังสือ ส่วนใหญ่ จะเป็นการ เข้าปกด้วยสันกาวอัด อายุการใช้งานจะไม่ทนทาน เหมือนการเย็บกี่ ดังนั้น จึงต้องมีการเข้าเล่มและเย็บใหม่ โดยเฉพาะหนังสือปกอ่อน

แอบ ตามไปดูกรรมวิธีการซ่อมและการเย็บใหม่ ยุ่งยากไม่ใช่น้อยเลยทีเดียว ตอนนี้ ถ้าใครเคยคิดว่า ทำงานห้องสมุด ดีจะตาย มีเวลาว่างเยอะ คงต้องเปลี่ยนความคิดเสียแล้ว นอกจากนั้นยังมีการ จัดเก็บหนังสือ สำหรับผู้มาใช้บริการในแต่ละวัน ให้ตรงหมวดหมู่อีกด้วย

พี่แดง ออกปากเลยว่า ถ้าใครคิดว่าสบายละก็ ให้มาลองทำสักหนึ่งสัปดาห์ แล้วจะรู้เองเลย ที่ห้องสมุดประชาชน นี้ รับอาสาสมัคร คนรักหนังสือ มาช่วยงานด้วย ผู้เขียนยังออกตัวอยากจะมาหัดเย็บกี่บ้าง จะได้ไปทำกับหนังสือที่บ้านให้แข็งแรงอย่างนี้บ้าง เพราะบางเล่มก็กาวหลุดหมดแล้ว น่าเสียดาย

วันนี้ รถบัส ห้องสมุดเคลื่อนที่ นั้น จอดให้บริการอยู่บริเวณ ซอยบัวขาว ข้าง สถานอนามัยนั่นเอง ปกติแล้ว เจ้าหน้าที่ อยากจะไปให้บริการให้ทั่วถึง แต่ก็มีปัญหาเล็ก ๆ แต่เรื่องใหญ่ คือ รถบัส นั้น จำเป็น ต้องมีการต่อไฟฟ้า เข้ามาเพื่อใช้กับ ระบบแอร์ เวลาที่รถจอดอยู่ เพราะไม่สามารถติดเครื่องรถยนต์ไว้ได้ตลอดเวลา ดังนั้น ปัจุบันนี้ จึงจอดได้เป็นบางจุด ที่อ้างอิงสถานที่ราชการ เพื่อความสะดวกในการต่อไฟฟ้ามาใช้นั่นเอง ส่วนบางชุมชน ที่เข้าไม่ถึง จำเป็นต้องดูสถานที่หลายอย่างประกัน ถนน คับแคบไปหรือเปล่า มีป้ายสูงกีดขวางขนาดของรถหรือไม่ หากไม่เหนือบ่ากว่าแรงแล้ว ทางห้องสมุดมีความยินดีอย่างยิ่งที่จะให้บริการกับทุกชุมชน

เดือน หน้านี้เอง จะมีการ ทัวร์ให้ บริการ กับ โรงเรียนเมืองพัทยา 1- 9 โดยจอดสลับวันกันไปครบทุกโรงเรียน ผู้เขียน ถามถึงโรงเรียนเมืองที่เกาะล้าน พี่แดง บอกว่า จนปัญญาจริง ๆ ค่ะ ยังคิดไม่ออกว่าจะหอบหนังสือไปแบบไหน สงสัยต้องเขียนโครงการ ขอเรือสักลำ จะดีไหม

ระหว่างพูดคุยกัน นั้น มีเสียงเจาะ ขุด สว่าน มาเป็นระยะ ระยะ ซึ่งเป็นโครงการก่อสร้างทางด้านหลังห้องสมุดนี่เอง เป็นเรื่องหลีกเลี่ยงไม่ได้จริง อย่างเรื่อง สถานประกอบการไร้ความรับผิดชอบ ปล่อยให้มีขยะเกลื่อนกลาดหน้าร้าน และยังเลยมาเผื่อหน้าห้องสมุดอีกด้วย ทำให้ ภาพลักษณ์ของเราดูแย่ลงไปอีก พี่แดง บ่นแบบอิดหนาระอาใจ

คุย เพลินจนเที่ยงวัน ท้องไส้เริ่มประท้วง ผู้เขียนเลยจำใจต้องขอตัวกลับก่อน โดยยืนยันว่า จะเป็นอีกแรงในการช่วยประชาสัมพันธ์ ห้องสมุดประชาชนอีกทาง แหล่งรวมความรู้ดีดี ที่บางคนไม่เคยรู้ ขุมทรัพย์แห่งปัญญา ที่โดนบีบล้อมด้วยธุรกิจสีเทา ๆ แสงสีเสียง คนละขั้วกันของเมืองพัทยา

ขาก ลับ อดใจไม่ได้ ต้องแวะไปเยี่ยม รถบัส ต้นเหตุของ การเขียนวันนี้ เก็บภาพมาฝาก เจ้าหน้าที่น่ารัก ยิ้มแย้มแจ่มใส เล่าให้ฟังว่า ที่จอมเทียน จะมีคนมาใช้บริการมากกว่า ซอยบัวขาว ที่นี่ส่วนใหญ่ จะมีแต่พนักงานของอนามัยมาใช้บริการ เป็นช่วงพัก กับช่วงเย็นเท่านั้น

ผู้ เขียน แซวเล่น ว่า ไม่เบื่อหรือ นั่งเฉย ๆ เจ้าหน้าที่ ส่ายหน้าทันที “ไม่เบื่อหรอกค่ะ แต่เหงา” เป็นคำตอบที่ไม่คาดคิดนะ อย่างไร ก็ดี อยากเชิญชวน ผู้อ่าน มาเยี่ยมชม ห้องสมุดประชาชน และห้องสมุดเคลื่อนที่ นะคะ จิ๋วแต่แจ๋ว เพรารวบรวมสาระไว้ทุกหมวดหมู่ บันเทิง นิยาย วรรณกรรมเด็ก คอมพิวเตอร์ การทำงาน การอาชีพ และที่น่าสนใจ คือ มีการฉายวีดีทัศน์ และหนังการ์ตูน สนุก ๆ ให้ดูด้วย เป็น อีกทางเลือกสำหรบยุคข้าวยากหมากไม่มีขาย มีแต่น้ำมันแพงมาแทน ศูนย์รวมความรู้ดีดี ที่อยู่คู่เมืองพัทยา แวะมาเยี่ยมเยือนได้นะคะ

เปิดบริการ จันทร์ – ศุกร์
โทรสอบถามรายละเอียด และ ตารางของรถห้องสมุดเคลื่อนที่ได้ที่ 038-426341 เวลาทำการ

Reporter : PDN staff   Photo : PDN staff   Category : ไลฟ์สไตล์

แสดงความคิดเห็น


    
*

ข้อความหรือความเห็นที่เข้าสู่โปรแกรมนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเจ้าของระบบ และมีสิทธิ์อย่างถูกต้องที่จะไม่รับผิดชอบใดๆ กรุณาแสดงความคิดเห็นอย่างสุภาพ และใช้วิจารณญาณในการอ่านทุกข้อความ หากท่านเห็นข้อความใดผิดต่อกฎหมาย สามารถแจ้งได้ที่ webmaster@pattayadailynews.com