พัทยาเดลีนิวส์

21 พฤษภาคม 2553 :: 16:05:46 pm 19507

เมื่อไม่มีสี เรามองเห็นอะไร ?

ในภาพบ้านเมืองถูกเผา คนในชาติทะเลาะกันเอง แบ่งสีแบ่งฝ่าย จนนำไปสู่ความเสียหายและสูญเสีย กำลังทำให้คนในชาติรู้สึกหดหู่ เศร้าใจ เสียใจ เกินบรรยาย
สนใจโฆษณา

ในห้วงเวลาแบบนี้ เราได้ไปเจอกระทู้ดี ๆ ของคุณ แมลงเม่าบินเข้าดวงใจ ในเว็บไซต์ pantip.com ที่ปลุกให้คนไทยทิ้งอคติของตัวเอง แล้วหันมารักกัน หันมาสามัคคีกัน เพื่อเรียกสิ่งดี ๆ ที่คนในชาติเราเคยมีกลับคืนมา

ขออนุญาตนำกระทู้ที่เป็นความตั้งใจ ที่จะสื่อความหมายให้ทุกคนได้รับรู้ ของคุณ แมลงเม่าบินเข้าดวงใจ มาเผยแพร่ต่อสาธารณชน

ผมขอความร่วมมือใครก็ตามที่เข้ามาในกระทู้นี้ก่อนนะครับ วางอคติไว้ข้างนอก ทิ้งมันไว้ เราจะไม่เอามาใช้กัน เราจะไม่สร้างความแตกแยกให้กับสังคมมากไปกว่านี้อีก ภาพชุดนี้เป็นแค่เพียงเศษเสี้ยวเดียวในมุมที่ผมไปบันทึกภาพจากหลาย ๆ เหตุการณ์ของการชุมนุมของคนเสื้อแดง ในฐานะผู้ที่อยากบันทึกหน้าประวัติศาสตร์เอาไว้เพียงเท่านั้น

ณ เวลานี้เราทุกคนรู้ว่ามันเกินเลยไปมากขนาดไหนแล้ว มันสูญเสียกันไปมากขนาดไหนแล้ว ไม่ว่าใครจะอยู่ฝั่งไหน ฝ่ายไหน ผมแค่อยากบอกว่า กลับมารักกันเหมือนเดิมเถอะครับ กลับมาเป็นสังคมไทยเหมือนที่เคยเป็น กลับมาสร้างความเป็นคนไทย ที่มันน่าจดจำกันดีกว่า ความรัก ความสามัคคี น้ำใจ รอยยิ้ม กลับมาเป็นเหมือนเดิม

เมื่อเราไม่มีสี เราทุกคนก็คือ “คนไทย”

เราเลิกแบ่งฝักแบ่งฝ่าย เลิกทำหน้าบึ้งใส่กัน แล้วกลับมายิ้มให้กันและกันดีกว่า

กลับมาเป็นสังคมที่แบ่งปันกัน ไม่ใช่ต้องการแต่จะเอาชนะ

กลับมาหยอกล้อ พูดคุยเล่นกันได้ ไม่ใช่มาคอยหวาดระแวงกันและกัน

ไม่ว่าตอนนี้ใครจะใส่เสื้อผ้าสีไหน เครื่องแบบอะไร ถอดออก เราก็คนไทยเหมือน ๆ กัน

เมื่อเราวางอคติ รับฟังกันให้มากขึ้น เข้าใจกันให้มากขึ้น เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง อะไร ๆ มันคงจะดีขึ้น

สิ่งที่เราแสดงออกให้กันและกันตอนนี้ มันก็เป็นภาพที่เราสร้างมันขึ้นมาทั้งนั้น ถอดออกวางลง เราก็คนไทยด้วยกัน

อย่างภาพข้างล่างนี้ คุณแม่เสื้อแดงอุ้มลูกมาคุยกับทหาร ทหารหยอกล้อกับเด็ก แล้วก็หยิบขนมปังส่งให้ น้องยกมือไหว้แล้วหยิบขนม คุณแม่ดูลูกอาย ๆ ที่รับขนมจากทหาร เหมือนคนมีฟอร์ม แล้วสุดท้าย ทั้งวงนั้นหัวเราะ แล้วก็เฮฮากัน ไม่มีความแตกแยก

ไม่ว่ายามไหน ไม่ว่าใครจะลำบาก ไม่ว่าใครจะเดือดร้อน คนไทยก็คือคนไทย ช่วยเหลือกันได้ ไม่ว่าคน ๆ นั้นจะเป็นใคร จะเป็นฝั่งตรงข้ามหรือไม่ก็ตาม

ถึงเวลานี้ เราคงต้องช่วยเหลือกันคนละไม้คนละมือ เริ่มแค่ที่ตัวเราทุกคนเอง เลิกมองเพื่อนร่วมชาติเป็นศัตรู เลิกดูถูก เลิกเหยียดหยาม แล้วใช้ความเข้าใจกันและกัน ให้อภัยกันและกัน

กลับมาจริงใจให้กันและกัน ดูแลกันและกัน ไม่ใส่ร้ายกันและกัน ใครถูกว่าไปตามถูก ใครผิดเราก็ต้องยอมรับ อย่าปกป้อง สังคมมันถึงจะอยู่ได้

สุดท้ายผมแค่อยากบอก…ผมรักคนไทย ผมรักประเทศไทย

ขอขอบคุณบทความ/ภาพ : แมลงเม่าบินเข้าดวงใจ

Photo : Internet   Category : สังคม

แสดงความคิดเห็น


    
*

ข้อความหรือความเห็นที่เข้าสู่โปรแกรมนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเจ้าของระบบ และมีสิทธิ์อย่างถูกต้องที่จะไม่รับผิดชอบใดๆ กรุณาแสดงความคิดเห็นอย่างสุภาพ และใช้วิจารณญาณในการอ่านทุกข้อความ หากท่านเห็นข้อความใดผิดต่อกฎหมาย สามารถแจ้งได้ที่ webmaster@pattayadailynews.com