พัทยาเดลีนิวส์

24 ตุลาคม 2550 :: 12:10:39 pm 3001

โชคดีบนความโชคร้าย

เช้าวันนี้ ก็เหมือนทุก ๆ เช้าที่ผ่านมาร่วม 5 ปีไม่ผิดไปจากที่เคย ฉันตื่นนอนในตอนเช้าอาบน้ำ เตรียมตัวไปทำงานเหมือนเช่นเคย แต่แล้วก็มีบางสิ่งบางอย่างเข้ามาทำให้จิตใจต้องสะดุดกะทันหัน เมื่อสายตาได้เหลือบไปเป็นภาพหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์รายวันฉบับหนึ่งเข้า ในภาพเป็นเด็กทารกหน้าตาน่ารัก เนื้อตัวอ้วนจ้ำม้ำบ่งบอกถึงความสมบูรณ์แข็งแรง ด้วยเป็นคนที่ชอบเด็กอยู่แล้วจึงได้หยิบหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ขึ้นมาอ่านด้วย ความสนใจ นี่คือคำบรรยายใต้ภาพ แม่ใจร้ายทิ้งลูกทารกที่พึ่งคลอดได้เพียง วันเดียวไว้ในโรงพยาบาล ส่วนตัวเองหายไปอย่างไร้ร่องรอย
สนใจโฆษณา

            พาดหัวข่าวในหนังสือพิมพ์ฉบับนั้นทำให้ฉันนึกย้อนไปถึง คำบอกเล่าของเพื่อนบ้านที่เคยพูดให้ฉันฟังเมื่อหลายปีมาแล้ว เหมือนภาพวีดีโอที่ถูกตัดกลับไปในอดีต ณ โรงพยาบาลเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง ชายคนหนึ่งนั่งรออยู่หน้าห้องฉุกเฉินด้วยความกระวนกระวายใจเป็นที่สุด จะนั่งก็นั่งไม่ติด จะเดินก็ไม่รู้จะไปไหน เพราะเบื้องหลังประตูสีขาวนั้น ชีวิตของลูกและเมียของเขากำลังตกอยู่ในอันตราย ชายคนนี้มีอาชีพรับเหมาก่อสร้างฐานะปานกลาง อยู่กินกับแฟนมาได้สิบกว่าปีแล้ว มีลูกด้วยกันถึง 4 คน ไม่นานมานี้แฟนของเขาได้ตั้งท้องลูกคนที่ 5 แต่ด้วยการตั้งท้องครั้งนี้อยู่ในระหว่างที่เขาได้รับเหมางานก่อสร้างบ้าน ไว้หลังหนึ่ง ทำให้เขาต้องทำงานหนัก ไม่ค่อยได้ดูแลเอาใจใส่แฟนที่กำลังท้องมากนัก ส่วนตัวแฟนเองก็ต้องเลี้ยงดูลูก 4 คน และยังทำบ้านเป็นร้านขายของเพื่อแบ่งเบาภาระของสามี จึงทำให้ไม่ค่อยมีเวลาตัวเองเช่นกัน แล้วเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อเช้าวันนี้หลังจากที่ส่งลูก ๆ ไปโรงเรียน จู่ๆ แฟนเขาก็เจ็บท้องจะคลอดลูกขึ้นมาทั้งที่พึ่งตั้งท้องได้เพียงเจ็ดเดือน เท่านั้น 

            สาม ชั่วโมงผ่านไปการรอคอยก็ได้สิ้นสุดลง เมื่อคุณหมอได้ออกมาบอกว่าตอนนี้แม่ปลอดภัยแล้ว แต่อาการของเด็กยังน่าเป็นห่วง เนื่องจากแม่ตั้งท้องในขณะที่อายุมากแล้ว และยังไม่ได้รับการดูแลที่ดีเด็กคลอดก่อนกำหนด ทำให้เด็กไม่แข็งแรงและมีโรคแทรกซ้อน หลังจากได้เข้าไปดูอาการของภรรยา คุณหมอก็ได้ตามมาปรึกษาว่าเด็กอาจจะไม่รอดให้พ่อกับแม่เตรียมทำใจ แต่ถึงรอดก็อาจจะพิการได้ หลังจากสิ้นประโยคบอกเล่าของหมอ ผู้เป็นแม่ก็พูดออกมาอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิดว่า ไม่เป็นไรคะหมอ ขอให้หมอช่วยลูกของฉันให้สุดความสามารถ ไม่ว่าลูกจะออกมาพิกลพิการยังไงฉันก็เลี้ยงแกได้ และจะเลี้ยงให้ดีที่สุดให้เหมือนกับลูกทั้ง 4 คนของเรา ในที่สุดเด็กน้อยคนนั้นก็รอดชีวิตมาได้ แต่ก็เติบโตมาด้วยความยากลำบากเพราะความไม่แข็งแรงตั้งแต่เกิด ทำให้เด็กหญิงตัวน้อย ๆ ต้องเข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น เรียกได้ว่าโรงพยาบาลคือบ้านหลังที่สองของเธอเลยก็ได้ สามีภรรยาคู่นี้ต้องหมดเงินเป็นจำนวนมากเป็นค่ารักษาพยาบาลลูกสาวคนเล็กของ เขา ฐานะของเขาทั้งคู่ก็เริ่มแย่ลง เพราะแม่ต้องเลิกขายของเอาเวลามาเฝ้าลูกที่โรงพยาบาล 

            เด็ก น้อยผู้น่าสงสารคนนั้นก็คือฉันเอง ถ้าแม่ไม่ยื้อชีวิตของฉันไว้ในวันนั้น ฉันก็คงไม่มีโอกาสได้มานั่งอ่านข้อความอันน่าสลดใจจากหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ แล้ว น่าแปลกที่แม่คนหนึ่งสามารถทิ้งเลือดในอกของตังเองได้ลงคอ เพียงเพราะไม่กล้าแบกรับภาระในการเลี้ยงดูเด็กคนหนึ่งที่เกิดมาจากความผิด พลาดอะไรก็แล้วแต่ของตัวเอง แต่ในขณะเดียวกันก็มีแม่อีกคนที่พยายามทุกวิถีทางที่ยื้อเวลาให้กับลูกสาว ของตน และไม่เคยกลัวว่าวันข้างหน้าจะต้องรับภาระใหญ่หลวงขนาดไหนก็ตาม เมื่อก่อนฉันเคยคิดเสมอว่าตัวเองเกิดมาโชคร้าย ไม่แข็งแรงเหมือนเด็กคนอื่น หรือแม้แต่พี่น้องของตัวเอง แต่ฉันก็ได้รู้แล้วว่า ฉันก็ยังมีโชคดีบนความโชคร้ายที่ได้เกิดมาเป็นลูกของแม่ แม่ที่ไม่ได้เป็นเพียงผู้ให้กำเนิด แม่ผู้ที่รักฉันอย่างไม่มีเงื่อนไง แม่ที่แอบน้ำตาไหลในเวลาที่เห็นฉันเจ็บปวด แม่ที่ทำให้ฉันได้ทุกอย่าง ถึงแม่จะเหนื่อยแค่ไหน แม่ก็ไม่เคยบ่นซักคำ

ลูกคนเล็ก

Reporter : PDN staff   Photo : Internet   Category : ไลฟ์สไตล์

แสดงความคิดเห็น


    
*

ข้อความหรือความเห็นที่เข้าสู่โปรแกรมนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเจ้าของระบบ และมีสิทธิ์อย่างถูกต้องที่จะไม่รับผิดชอบใดๆ กรุณาแสดงความคิดเห็นอย่างสุภาพ และใช้วิจารณญาณในการอ่านทุกข้อความ หากท่านเห็นข้อความใดผิดต่อกฎหมาย สามารถแจ้งได้ที่ webmaster@pattayadailynews.com